Avrupa Kırmızı Orman Karıncası Formica pratensis (Hymenoptera : Formiciade)’ de genetik akrabalığın RAPD PCR ile belirlenmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2016

Yazarlar

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/restrictedAccess

Özet

Bu araştırmada, Trakya Bölgesi'nde tespit edilen 17 Formica pratensis (Hymenoptera; Formicidae) kolonisi arasındaki genetik yakınlık RAPD-PCR yöntemi ile belirlenmiş ve kolonilerin genetik yakınlıkları ve aralarındaki fiziksel mesafenin tür içi saldırganlık düzeyi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Koloniler arasındaki saldırganlık düzeyleri hem arazide hem de laboratuvar ortamında ikili karşılaştırmalar şeklinde test edilmiş ve her bir koloni eşleştirmesi için ortalama bir saldırganlık skoru belirlenmiştir. Kullanılan koloniler arasındaki genetik yakınlığın belirlenmesi için kolonilerden işçi karıncalar örneklenerek laboratuvara getirilmiştir ve bu örneklerden DNA izolasyonları yapılarak farklı primerlerin kullanıldığı bir RAPD-PCR protokolü uygulanmıştır. PCR ürünleri agaroz jelde yürütüldükten sonra görüntülenmiş ve her bir örnek için bant varlığı ya da yokluğu bilgilerinden yola çıkılarak dendrogramlar oluşturulmuştur. Oluşturulan dendrogramlar koloniler arasındaki genetik yakınlığın bir göstergesi olarak kullanılmış ve tespit edilen genetik yakınlık ve kolonilerin aralarındaki fiziksel mesafe ile saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişki korelasyon analizi uygulanarak belirlenmiştir. Sonuçlar arazide tespit edilen saldırganlık düzeyinin yüksek olduğu ortaya koymuş ve saldırganlık düzeyi ile kolonilerin fiziksel uzaklıkları arasında belirgin bir pozitif ve/veya negatif bir korelasyon olmadığı belirlenmiştir. Laboratuar saldırganlık düzeylerinin ise, arazi saldırganlık düzeylerine göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Genetik yakınlık analizi sonuçları ile karıncaların saldırganlık düzeyleri arasında da anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Tüm bu sonuçlar F. pratensis?in çalışmaya dahil edilen kolonilerinde tür içi saldırganlığın yüksek olduğunu ve koloniler arasındaki genetik yakınlık miktarındaki artışın bu saldırganlığı düşürmediğini göstermektedir. Diğer taraftan, laboratuvar ortamında düşen saldırganlık düzeyi F. pratensis?in oldukça teritoriyal bir tür olduğunu ve türdaşları ile karşılaşılan alanın, aralarındaki genetik yakınlık düzeyi ne olursa olsun, kolonilerin saldırgan davranışları üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.
abstract
The genetic relatedness among 17 Formica pratensis (Hymenoptera; Formicidae) colonies was determined using RAPD-PCR technique and the effects of genetic relatedness and the physical distance between the colonies on the level of intraspecific aggression were investigated. The level of aggression among the colonies was tested both in nature and in laboratory conditions as dyadic encounters and an average aggression score was determined for each colony pair tested. Workers of the tested colonies were sampled and brought to the laboratory for genetic analysis in which a RAPD-PCR protocol was employed using different primers. The PCR products were run on agarose gels and dendrograms were drawn based on presence and absence of band profiles in the gel. The dendrograms were used as indicators of genetic relatedness of the colonies and the correlations between the level of genetic relatedness and physical distances of the colonies with their aggression levels were determined.The results showed that workers showed a high level of aggression in nature and that no significant positive and/or negative correlation was present between the agression level and physical distances of the colonies. The level of aggression in laboratory conditions was found to be low when compared to natural field levels. The results also showed that there was no significant correlation between the genetic relatedness of the colonies and the level of their aggressive behaviours. In conclusion, the overall results showed that the studied colonies of F. pratensis exhbited high aggressive behaviours towards conspesifics and that the increasing genetic relatedness had no reducing effect on aggression. On the other hand, the decreased aggression in laboratory conditions proved that F. pratensis is a highly territorial species and the nature of encounters with conspecifics greatly affected its aggressive behaviour irrespective of genetic relatedness among the members of different colonies.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Avrupa Kırmızı Orman Karıncası, RAPD-PCR, Tür İçi Saldırganlık, Formica Pratensis, European Red Wood Ant, Intraspecific Aggression, Formica Pratensis

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye