Tanrıöğen, Zeynep MeralSertel, Gülsüm2021-11-202021-11-2020192630-6301https://doi.org/10.24315/tred.498537https://dergipark.org.tr/tr/pub/tred/issue/49145/498537https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/819380https://hdl.handle.net/20.500.14551/7414Öğretmenlerin kendini sabote etme düzeyleriile algıladıkları örgütsel destek düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıylayapılan çalışmada, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelikullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini Denizli'de görev yapan 218 öğretmen oluşturmuştur.Çalışmada Jones ve Rhodewalt (1982)tarafından geliştirilen, Akın-Abacı ve Akın (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan“Kendini Sabotaj Ölçeği” ile Derinbay (2011) tarafından geliştirilen"Algılanan Örgütsel Destek Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmasonucunda, öğretmenlerin kendini sabote etme düzeylerinin cinsiyet, medenidurum, eğitim durumu, yaş, okul türü,kıdem, kurumdaki hizmet süresi, branş değişkenlerine göre anlamlı bir farklılıkoluşturmadığı görülmüştür. Katılımcı öğretmenlerin kendini sabote etme düzeyiile öğretimsel destek alt boyutu negatif yönde orta düzeyde; adalet alt boyutuile negatif yönde düşük düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. tr10.24315/tred.498537info:eu-repo/semantics/openAccesskendini sabotajalgılanan örgütsel destekÖğretmenlerin Kendini Sabote Etme Düzeyi ile Algıladıkları Örgütsel Destek Düzeyi Arasındaki İlişkiArticle93506526498537