Asistan hekimlerde tükenmişlik düzeylerinin mesleki doyum ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile ilişkisinin incelenmesi

Küçük Resim Yok

Tarih

2023

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Trakya Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Bu çalışmada Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi asistan hekimlerinde tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi ve tükenmişlik düzeylerinin sosyodemografik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı ile ilgili etkenlerle, mesleki doyum ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamızın örneklemini Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde çalışan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 316 asistan hekim oluşturmuştur. Veriler 131 sorudan oluşan anket uygulanarak toplanmıştır. Anket formunda katılımcıların sosyodemografik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı ile ilgili 37 soru bulunmaktadır. Ek olarak 22 soru içeren MTÖ, 20 soru içeren MİDÖ ve 52 soru içeren SYBDÖII katılımcılara uygulanmıştır. Katılımcıların 158'i (%50) erkek, 158'i (%50) kadın ve yaş ortancası 28 olarak saptanmıştır. Çalışmamızda kadın asistanların, bekarların, çocuk sahibi olmayanların, yeterli ücret almadığını düşünenlerin, sigara ve alkol kullananların tükenmişlik düzeyleri daha yüksek saptanmıştır. Kronik hastalık varlığı ve düzenli ilaç kullanımı ile tükenmişlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Ayrıca tükenmişlik düzeyleri arttıkça sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının azaldığı bulunmuştur. Yaş ve meslekteki yıl arttıkça tükenmişlik düzeylerinin azaldığı görülmüştür. Haftalık çalışma saati ve aylık nöbet sayıları arttıkça tükenmişlik düzeylerinin arttığı saptanmıştır. Cerrahi bilimlerde çalışanların, meslek ve uzmanlık bölümünü isteyerek seçmeyenlerin, mesleği değiştirmek isteyenlerin, bölümünden istifa etmeyi düşünenlerin, çalışma ortamının fiziksel şartlarını yeterli bulmayanların, mobbinge ve şiddete maruz kaldığını düşünenlerin tükenmişlik düzeyleri daha yüksek saptanmıştır. Tükenmişlik düzeyleri arttıkça mesleki doyumun azaldığı bulunmuştur. Düzenli egzersiz yapanların, temel bilimlerde çalışanların, bölümünden memnun olanların, kendisini başarılı bulanların, hobiyle uğraşanların, kendisine ve ailesine yeterli zaman ayırabilenlerin, yıllık izinlerini kullanabilenlerin tükenmişlik düzeyleri daha düşük saptanmıştır. Tükenmişlik düzeylerinin birçok faktör tarafından etkilendiği görülmüştür. Bu faktörlere yönelik atılabilecek adımlar ile asistanların sağlıkları geliştirilebilir ve mesleklerinden aldıkları keyif arttırılabilir. Bu sayede daha kaliteli sağlık hizmeti sunulabilir.Anahtar kelimeler: Tükenmişlik, asistan hekimler, mesleki doyum
In this study, it was aimed to determine the burnout levels of residents of Trakya University Faculty of Medicine and to examine the relationship between burnout levels with sociodemographic, socioeconomic and working lifestyle, job satisfaction and healthy lifestyle behaviors. The sample of our study consisted of 316 resident physicians working at Trakya University Faculty of Medicine and accepted to participate in the study. The data were collected by applying a questionnaire consisting of 131 questions. In the questionnaire form, there are 37 questions about the sociodemographic, socioeconomic and working lifestyle of the participants. In addition, the Maslah Burnout Scale, which includes 22 questions, the Minnesota Job Satisfaction Scale, which includes 20 questions, and the Healthy Lifestyle Behaviors Scale, which includes 52 questions, were applied to the participants. Of the participants, 158 (50%) were male, 158 (50%) were female, and the median age was 28. In our study, burnout levels were found to be higher in female residents, singles, those who do not have children, those who think that they do not receive enough wages, and those who use cigarettes and alcohol. No significant relationship was found between the presence of chronic disease and regular drug use and burnout levels. In addition, it was found that as burnout levels increased, healthy lifestyle behaviors decreased. It was observed that burnout levels decreased as age and years in the profession increased. It was determined that the level of burnout increased as the weekly working hours and the number of monthly shifts increased. The burnout levels were found to be higher in those who were working in surgical sciences, those who did not choose the profession and medical specialty voluntarily, those who wanted to change the profession, those who thought of resigning from the department, those who did not find the physical conditions of the working environment sufficient, and those who thought that they were exposed to mobbing and violence. It was found that as the level of burnout increased, job satisfaction decreased. The burnout levels were found to be lower in those who exercised regularly, those who worked in basic sciences, those who were satisfied with their department, those who found themselves successful, those who engaged in hobbies, those who could spare enough time for themselves and their families, and those who could use their annual leave. It has been observed that burnout levels are affected by many factors. With the steps that can be taken towards these factors, the health of the residents can be improved and the pleasure they get from their profession can be increased. In this way, better quality health care can be provided.Keywords: Burnout, resident physicians, job satisfaction

Açıklama

Tıpta Uzmanlık

Anahtar Kelimeler

Aile Hekimliği, Family Medicine

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye