"Baştan çıkarıcı" ya da "cadı": Alman ve Türk yazınlarından seçilmiş yapıtlarda "Çingene kadın" imgesinin yapısı ve işlevi

Küçük Resim

Tarih

2021

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Gitans, Gitanos, Cigany, Tsigane, Zingari ve bunun gibi isimlerle anılan Çingeneler 1 , Hindistan’dan başlayan göçün neticesinde bugün 500 yıldan fazla bir süredir Avrupa’da varlıklarını göstermektedir. Yazınsal metinlerin toplumsalın bu gruba yüklediği olumsuz kalıp yargıları ve ön yargıları barındırmasıyla birlikte, yazına yabancı imgesiyle geçen Çingenelere belli bir basmakalıp inşa edilmiştir. Haklarında üretilen söylencelerle eril söylemin kadına yüklediği öteki rolünü birleştiren yazınsal metinler, Çingene kadın imgesini inşa etmiş ve bu imgeyi barındırdığı temsiller yoluyla hem Batı hem Doğu yazınında devamlılığını sağlamıştır. Bu tez çalışması Alman yazınından Achim von Arnim’in Isabella von Ägypten (1812) ve Clemens Brentano’nun Die mehreren Wehmüller und ungarischen Nationalgesichter (1817) ve Türk yazınından Ahmet Mithat Efendi’nin Çingene (1886) ve Osman Cemal Kaygılı’nın Çingeneler (1939) yapıtlarındaki Çingene kadın yazınsal imgelerini incelemektedir. İlgili coğrafyalardaki beden politikalarının ve Çingenelerin kültürel geçmişlerinin verilmesiyle Çingene kadın imgesinin yapısı ve işlevini çözümleme adına bir alt yapı oluşturma amacındaki çalışma, psikanalitik söylemlerden yararlanmıştır. 19. ve 20. yüzyıl aralığındaki Alman ve Türk yazınından seçilmiş bu yapıtlarda iki uç kutuplu Çingene kadın imge temsilleriyle karşılaşılmış ve ilgili yapıtların ontolojik farklarına rağmen baştan çıkarıcı, genç ve yaşlı-cadı Çingene kadın imge inşasındaki ortaklıkları görülmüştür. Bu bağlamda yazının, Çingene kadını imgesinin öteki olarak inşasındaki etkin rolü ortaya çıkmıştır.
Zigeuner 2 , auch bekannt unten den Namen wie Gitans, Gitanos, Cigany, Tsigane, Zingari sind seit mehr als 500 Jahren als Folge ihrer Migration aus Indien in Europa präsent. Durch die negative Stereotypisierung und Vorverurteilung in der Literatur, welche von der europäischen Mehrheitsgesellschaft ausgingen, wurde ein bestimmtes Bild von dem Zigeuner konstruiert. Die literarischen Texte, die über ihn produziert wurden, haben in ihrer Mythenhaftigkeit und der Rolle, die der männliche Diskurs den Frauen auferlegt, ebenso ein bestimmtes Zigeunerinnenbild aufgebaut, welches durch die darin enthaltenen Darstellungen ihre Kontinuität sowohl in der westlichen als auch in der östlichen literarisch fixiert hat. Diese Arbeit entstand vor allem aus der Beschäftigung mit den folgenden Werken: Aus der deutschen Literatur Achim von Arnims Isabella von Ägypten (1812) und Clemens Brentanos Die mehreren Wehmüller und ungarischen Nationalgesichter (1817) sowie aus der türkischen Literatur Ahmet Mithat Efendis Çingene (1886) und Osman Cemal Kaygılıs Çingeneler (1939). Die vorliegende Arbeit zielt darauf ab, eine Infrastruktur zu schaffen, um die Identitätskonstruktion des Zigeunerinnenbildes zu analysieren, indem sie den Körperdiskurs und die Kulturgeschichte von Zigeunern in den relevanten Ländern betrachtet. Auch versucht sie, die Konstruktion des Zigeunerinnenbildes unter Verwendung psychoanalytischer Diskurse zu analysieren. Ausgewählt aus der deutschen und türkischen Literatur des 19. und 20. Jahrhunderts greifen die genannten Werke; trotz ontologischer Unterschiede, allesamt die verschiedenen Konstruktionen der Zigeunerin auf -mal verführerisch, mal hexenhaft. In diesen Bildern zeigt sich die aktive Rolle der Literatur bei der Konstruktion der Zigeunerin als „die Andere“.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Çingene, Kadın, İmge, Edebiyat, Zigeunerin, Sinti und Roma, Frau, Bild, Literatur

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye