Edirne merkezindeki bir giyim fabrikasında çalışan işçilerin çalışma duruşlarının iş kazaları ile ilişkisi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2016

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Trakya Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Türkiye’de iş kazaları sonucunda yılda yaklaşık 1100 kişi hayatını kaybetmekte, 1800 kişi hayat boyu iş göremez hale gelmekte ve bir buçuk milyondan fazla iş günü kaybı yaşanmaktadır. Bu tezin amacı, Edirne’de bir hazır giyim fabrikasında çalışan tekstil işçilerinin çalışma postürlerinin ergonomik yönden risk düzeylerini belirlemek ve iş kazaları üzerinde etkisi olup olmadığını incelemektir. Veriler; 14 sosyo-demografik sorudan oluşan anket, Cornell Kas İskelet Sistemi Rahatsızlıkları Ölçeği (CMDQ) ve OWAS metodu ile oluşan kategoriler kullanılarak 101 gönüllüden toplandı. Çalışmaya katılanların %75,2’si kadın, yaş ortalaması 33,4 ± 5,35, %63,4’ü sigara içen ve %54,5’inin lise ve dengi eğitime sahip kişilerdi. İş tecrübesi 8,53 ± 5,82 olan işçiler arasında iş kazası görülme sıklığı %18,8’di. En sık görülen yaralanma türü %47,4 ile kesikler görülürken en sık yaralanan bölge %73,7 ile üst ekstremite oldu. İşçilerin %38,6’sı koruyucu, güvenlik vb. gibi önlemleri hiç almadığını belirtti. Çalışanların toplam CMDQ puanları ortalaması 116,39 ± 218,11 idi. İşçiler çalışırken OWAS metoduna göre %57,4 ile C1 kategorisinde postür sergilediler. İş kazaları ile çalışma duruşları arasında ve toplam CMDQ puanı arasında bir ilişki yoktu (p=0,503) fakat kaza geçirenlerin eğitim seviyesinin geçirmeyenlere nazaran daha yüksek olduğu ve iş tecrübesi arttıkça iş kazası geçirmiş olma ihtimali istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p=0,014). Az tehlikeli risk grubunda yer alan tekstil sektörlerinde iş kazalarını önlemek adına kadınlara ve eğitim seviyesi yüksek olanlara farkındalık eğitimi verilmesi, egzersize teşvik edilmesi ve sigara bıraktırma çalışmaları yapılması gerekmektedir.
abstract
1800 workers become disabled for lifelong and more than one million five hundred thousand working days are lost. The aim of this thesis is to determine the risk levels of the textile workers employed in a factory in Edirne in terms of their working postures and also to examine whether they affect the occupational accidents or not. The data has been gathered from a survey consisting 14 socio-demographic questions, Cornell Musculoskeletal Discomfort Questionnaire and categories by using OWAS method from 101 volunteers. Of all the participants, 75.2% were female, mean age was 33.4 ± 5.35, 63.4% were smokers and 54.5% were individuals with high school education. Working experience mean was 8.53 ± 5.82 and the frequency of occupational accident was 18.8%. While the most frequent injury type was cuts with 47.4%, the most frequent injured body part was upper extremity with 73.7%. Among the workers, 38.6% indicated that they did not take any precautions such as using protectives and safety equipments. The total CMDQ mean score was 116.39 ± 218.11. The workers exhibited postures in C1 category while working with 57.4% according to OWAS method. The occupational accidents had no correlation either with working postures or with total CMDQ score (p=0,503). However, it was observed that the educational level of workers who had experienced the accidents was higher than the others and as the working experience increased the possibility of having accidents was statistically meaningful (p=0,014). In order to prevent occupational accidents in textile industry, which is in the low risk group, it is necessary to give training to increase the awareness levels for females and those with higher education. Also, encouraging physical exercise and practices to give up smoking are needed.

Açıklama

Yüksek Lisans Tezi

Anahtar Kelimeler

İşçi Sağlığı, CMDQ, İş Kazaları, Çalışma Duruşları, Occupational Accidents, Working Postures, Labour Health

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye